حضرت زهرا علیهاالسلام آنگاه كه برای كودكان لالایی می‌خواند یا با آنها بازی می‌كرد، به تربیت روحی و پرورش جسمی عزیزان خود می‌پرداخت، و خطاب به حسن علیه السلام چنین می‌فرمود:

اَشْبِهْ اَباكَ یا حَسَنْ                                                          واخْلَعْ عَنِ الْحَقِّ الرَّسَنْ

وَاعْبُدْ اِلها ذاالمنن                                                                      وَلا تُوالِ ذالاِْحَنْ

«حسن جان! مانند پدرت [علی علیه السلام] باش و ریسمان را از گردن حق بردار. خدای احسان كننده را پرستش كن و با افراد دشمن و كینه توز دوستی (و رفاقت) مكن.‌»

و آنگاه كه حسین علیه السلام را نوازش می‌كرد، چنین می‌فرمود:

اَنْتَ شَبیهٌ بِاَبی                                                                            لَسْتَ شَبِیها بعَلی

«[حسین جان] تو به پدرم [رسولخدا صلی الله علیه و آله] شباهت داری و به پدرت علی علیه السلام شبیه نیستی.‌»

علی علیه السلام سخنان فاطمه علیهاالسلام را می‌شنید و لبخند می‌زد.

منبع: مناقب ابن شهر آشوب، ج3، ص389؛ مسند احمد، ج6، ص283؛ فرهنگ سخنان فاطمه زهرا علیهاالسلام، محمد دشتی، ص135 ـ 136.